یادگاری برای یه دوست...

ای شمــــــــــع خامـــــــوش، ای بختـــــــــــــــ خفتــــــــه

                           ای مادرم....ای بوستــــــــــــــان رفتـــــــه بر بــــــــــــــاد

ای بلبل بــــــــــــــی نغمـــــــه در چنگـــال پاییـــــــــــــــز

                           ای مرغ عرشـــــــــــی کز پس عمری اسیــــــــری

                                                     سوی خدا با خاطــــــــــــــــری شـــاد

پرواز کـــــــــــــــردی زیـــــــــــــن قفـــــــــس آرام آرام

                                                        جای تـــــــــــو خــــــالــــــــــــــی....

پنداشتــــــــــــی که عشــــــــــق تـو را من بردم از یــــاد

                                   نه ایـــــــــن ..... افسانـــــــــــه استـــــــــــــــــــ

                                            هرگـــــــــــز فراموشتـــــــــــــ نخــــواهم کرد...

ای بـــــــر مـــــــــن ،تا با تــــــو بــــــــودم

                            تــــــا مـــــاه رویتــــــــــــــ در سپهــــــــــــرم می درخشیــــــــــــد

از ننگـــــــــــــــ غفلتــــــــــــــــ جانم از مـــــــــادر جــــــــــــدا بود

                           ناگــــــــــه غروبتــــــــــــــ را به چشم خویـــــــــــش دیــــــــدم

قــــــــدر تــــــــــــــــو را آنگـــــــــــــــه دانستــــــــــــم 

                                       که مـــــــــــادر کیمیــــــــــــا بود...

تا سایــــــــــه ی پرمهــــــــــــر مــــــادر بر سـرم بـــــــود

                                      از آن همــــــــه لطفـــــــــــــ خدا آگـــــــه نبودم

فریــــــــــــــــــــــــــــــــاد از ایـــــــــــن درد....

                          فریــــــــــــــــــــــــــــــاد....

                               تا دیـــــــــــده را از دیـــــــــدن فرزنـــــــــــد ببستــــــــــــــــــ

      یکباره خالــــی شـد وجــــــــودم....

                            دور از تو؛ای مـــــــادر .... فرزندت تنهای تنهاستـــــــــــــــــ

مرگــــــــــــــ مــرا بــا غریبـــــــــی، آشـــنا ساخـتـــــــــــــــ

                          بی مــــــــادری..... خاکـــــــــــ غریبی بر سرم ریختـــــــــــــــ

در نیمه شبــــــــــــ ها هر زمان بیــــــــدار بـــودم

                           در گوش من بانگـــــــــــــ لطیفتــــــــــــــ  آشنــــــا بـــود...

بیچــــــــــــــــــاره مـــــــــــادر نیمه شبـــــــــــــــ بیـــــدار ، بیــــــدار

                           با چشـــــــــــــم اشکــــــــــــــ آلـــــــوده سرگـــــــرم دعـا بود

نـــــــــــــــه..... او نمرده استــــــــــــــــــ .....

                     گــــــــاهی به گوشـم می رســــــــــد بانگــــــــــــ حزیــــــــــنش

وای ... این صــــــــدای اوستـــــــــــ سرگـرم نماز استــــــــــــــ

                           با چشــــــــم اشکـــــــــ آلوده مـــــــــی خواند خـــــــــدا را

        

             با حالتی افســـــــــــــرده در راز و نیــــــــــــــــاز استـــــــــــــــــ

  

آنجــــاستــــــــــــــــــــــــــ .....آن جــــــــا...

                              آن جــــــــا  میــــــــــــــــــان حلقه گلها نشسته استــــــــــــــ

گل می نشاند هستـــــــــــــــــــ گرم باغبانـــــــــی

                             گویــــــــــــــم سلام ای مـــــــــــــادرم ... ای چشمه ی ذوق...

گویـــــــد جوابـم با هــــــــــزاران  شادمانـــــــــــــی

                                 افســــــــــوس...افسوس اینهــــا خیال استــــــــــــــــــ

آن مادر مهر آفریـــــــــــن از دستــــــــــــــــ رفته استــــــــــــــ

                         انـــــــــــدوه.... انــــــــــدوه...

/ 3 نظر / 53 بازدید
asha

عزیزم شعرقشنگی بود... خوشبحال دوستت...کاش واسه ماهم ازاین کارابکنی... شوخی کردم... بهم سر بزن...[قلب]

ناشناس بدبخت

مهسا جونم عالي بود

love you